İçinde bulunduğumuz ve geleceğe doğru hızla gelişen bu süreci sadece teknolojik kolaylık olarak okumak naiflik olur. Medeniyet olarak, varoluşumuzun doğasında olan kaçınılmaz zihinsel yükten ve sıkıntıdan kaçmak isterken her şeyimizi bile isteye teslim etme tehlikesiyle karşı karşıyayız.

Yazılımcılar out, filozoflar in: Google’ın filozof istihdam etmesiyle birlikte acaba yapay zekâ yalnızca bir algoritma problemi olmaktan çıkıp, etik ile toplum biliminin ana damarlarından biri mi haline geliyor?

Yapay zekâ çağının “iyiliksever dâhi” figürü olarak sunulan Sam Altman etrafında büyüyen tartışmalar bir teknoloji şirketinin iç krizinin ötesinde, hız, güç, etik ve denetim ekseninde şekillenen daha büyük bir sistem sorununu gözler önüne seriyor

Meta’nın kurucusu Mark Zuckerberg, sosyal medyanın artık arkadaş etkileşiminden ziyade içerik üreticisi etkileşimine dayandığını açıkladı. Bu söylem ve veriler, dijitalleşmenin toplumsal bağlar üzerindeki etkisi hakkında bize ne anlatıyor?

Murdoch ailesinin yayın kararları aile içi çekişmeler ve güç savaşları sonucu belirlenirken, Türkiye’de bu durum daha çok patronaj ilişkileri, kamu ihaleleri ve sadakat ekseninde şekilleniyor

Bilgi doğada kendiliğinden oluşmadığı için değerli. Bilimin öngörüp uyardığı şeyleri sistematik olarak gözardı ediyorsak, artık elimizdeki bu bilginin gerçekte neye yaradığını da konuşmak gerekir

Şöyle bir önermede bulunabilir miyiz? Kontrolümüz dışında değişen süratli dünyanın derinliği ve geçiciliğini kavramak oldukça önemli. Bunu başardığımızda kim olduğumuzdan ziyade yaptığımız şeyler çok daha önemli bir hale geliyor

“Er ya da geç, gerçekçiliğin artık özgünlüğün bir göstergesi olmadığı gerçeğine uyum sağlamamız gerekiyor”